Verslagen

Gehandicapten
Sport
Club
Emmen
Handbike en Wheeler team

Verslagen

17-06-2006 : Omloop van Stadshagen
Net een week een nieuwe handbike en dan gelijk een wedstrijd. Niet al te hoge verwachtingen, maar stiekum hoop je toch op een verassing. Die bleef min of meer uit. Na de start gaat het hele peloton verkeerd. Ik zit er tussenin en kan niks anders als meegaan. Het is dat ik schreeuw om bij de rotonde te keren anders waren ze in Hasselt uitgekomen. De motorrijder keek wel heel verbaasd dat er geen rijders meer achter hem zaten. Eerst maar snelheid maken dan. Eenmaal op snelheid zie ik Antienus en Freek bij mij zitten. Antienus weet nog even te ontsnappen met Laura de Vaan. Ze weten dit niet vol te houden en het grootste gedeelte van de race rijden we met zijn vieren. Een goede evenwichtige samenwerking zorgt voor een redelijk tempo. Na verloop heb ik het gevoel dat ik het met mijn oude bike niet sneller had gekund. Dus dat lijkt goed te gaan.

26-03-2006 : Ronde van Huijbergen
Een nieuwe wedstrijd en de eerste in het NHC. Het parcours is op te delen in twee stukken. Een technisch deel op klinkers en een snel gedeelte op asfalt. Er was van tevoren een startopstelling rondgestuurd. Zo naïef als ik weer eens was kwam ik wat laat aan en werd er niks met de startopstelling gedaan. Met de start zat ik dan ook met wat langzame rijders. ik mis de aansluiting en kom samen met Maurice Wiegman te rijden. Hoe we het ook proberen we krijgen het gat niet dicht. Later komt Abdel jalil bij ons. Iedere keer op het snelle stuk weten ze te ontsnappen en iedere keer kom ik terug. Zo gaat het in de eindfase van de wedstrijd. In de laatste ronde ook. Zo'n 200 m voor de eindstreep ben ik bij haal ze in en ze komen niet meer bij voor de streep. Een zesde plaats is in deze bezetting lang niet slecht.

18-03-2006 : StoraEnzo papierloop.
De eerste wedstrijd van het seizoen en dit keer is het een koude. Met een temperatuur van rond het vriespunt vertrekken we de uiterwaarden van de IJssel in. Naast de kou staat er ook nog een heel gemeen ijzig windje.
Na de start zit Freek direct bij mij in het wiel en Antienus ligt op een 6e en Jan op een 7e plaats die zij ook niet maar zouden afgeven gedurende de wedstrijd.
Bij Freek en mij ging het er toch wat spannender aan toe. In het begin lagen we 4 en 5, maar na een kilometer hadden we het gat met Ronald Vincenten dichtgereden en na anderhalve kilometer het gat met John Vink. Zowel John als ikzelf proberen het gat met Roel Bruijn dicht te rijden. Na herhaaldelijke pogingen geven we de moed op om nog bij Roel in het wiel te komen. Deze versnellingen zijn Ronald teveel geworden en net voor de helft moet Ronald lossen. Ik probeer een paar keer te ontsnappen. Dit echter lukt niet. Alleen bij de laatste poging kan Freek niet meer meekomen. John weet vlak voor de eindstreep een gat te slaan die ik niet meer op tijd kan goed maken. Daardoor wordt ik derde, Freek vierde, Antienus 6e en Jan 7e

08/09-10-2005: Een weekendje racen in het zuiden.
De laatste race van het EHC stond dit jaar gepland in het Belgische Namen op zondag 9 oktober. Al ver van te voren had ik mij hiervoor ingeschreven en een hotel geboekt. Toen mij werd gevraagd of ik mee wilde rijden met de Bredalympics twijfelde ik wel even. Twee wedstrijden achter elkaar kan ik fysiek wel aan, maar als je wilt vlammen wordt dit toch wat moeilijker. De mogelijkheid om van Breda door te rijden naar Namen was ook een optie. De wedstrijd in Breda was in de ochtend dus in de middag had ik genoeg de tijd om naar Namen te reizen. Dus ik zegde toe. Het leek er wel op dat ik erg vroeg uit Dedemsvaart moest vertrekken waar ik weinig zin in had. Toen bleek ik gebruik te kunnen maken van een hotel, die mij door de organisatie werd aangeboden. Daar heb ik ook dankbaar gebruik van gemaakt.
Vrijdag 7 oktober had ik ’s ochtends eerst nog een college dus in de middag kon ik pas vertrekken richting Breda. ’s Avonds in het hotel hebben we een heerlijke maaltijd genoten en heb ik met Jan Mulder (de tandemrijder) zitten babbelen over de aangepaste wielersport en waar het nu staat. Net als met het handbiken staat het tandemrijden ook nog in de kinderschoenen alhoewel het al wel verder dan kleuterschoentjes is.
Zaterdagochtend tref ik bij het nummers afhalen alle andere renners. Eerst wat warm rijden op de parkeerplaats en dan richting de startplaatsen. Hier kom ik op de voorste startrij met mijn trainingsmaat Freek Strijker. We spraken af tot de eerste bocht rustig te rijden en dan gas te geven. Er werd tot vier maal toe omgeroepen dat we de eerste weg rechts moeten. Wat gebeurd er. De motoren rijden rechtdoor en wij er blindelings achteraan. Konden we gelijk keren. Freek en ik rijden Varna de rest van het groepje Schmicking. Gelijk kon je zien je met zo’n Schmicking makkelijker kan keren. Toen we omgedraaid waren was iedereen al gevlogen. Freek en ik reden dus samen. Na een halve ronde kwam Ivan Hoo van Brugge ons versterken. Om te kijken of ik kon ontsnappen vernelde ik een paar keer aanzienlijk. Uiteindelijk met succes. Nadien heb ik alleen gereden en ben ik niet ingehaald en heb ik ook niemand meer ingehaald. Freek heeft nog weg kunnen rijden bij Ivan Hoo. Ik had op beter gehoopt, maar moet tevreden zijn met een 7e plaats
Nadien ben ik nog even op de atletiekbaan geweest om het wheelen te bekijken om wat vrienden aan te moedigen en om wat te bij te kletsen met deze en gene.
Vervolgens vertrekken we richting Namen. Bij het hotel aangekomen werd het nog even lastig om de auto kwijt te raken. Eerst uitladen en dan een parkeerplaats zoeken. Dat lukt allemaal. In het hotel is geen fatsoenlijke maaltijd te krijgen dus dan maar op zoek. We komen terecht in een grill restaurant. Waar we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld krijgen. Bij terugkomst in het hotel komen we het hele EHC comité tegen en Inger en Monique. Daar wacht mij nog een leuke verassing. Omdat ik alle EHC wedstrijden heb gereden krijg ik een financiële attentie.
Bij de wedstrijd had men de divisies uit elkaar gehaald. De hele dames en A divisie reden met elkaar. De B divisie en C!/C2 divisie. Zo kon ik eerst nog een wedstrijd zien. Ook wel eens leuk om naar een handbike wedstrijd te kijken. Helaas wint Andrea net van onze nationale trots Monique.
Ondertussen was ik het parcours al een keer rond geweest. Kort veel klimmen en veel slecht wegdek. Dus erg nadelig voor mij. Er is een groep mensen die last van spasmes krijgt op erg slecht wegdek. Daar val ik ook onder alhoewel het wel steeds beter gaat was het in Namen bar en boos. Na een afdaling een oud bruggetje op en dan de bocht over kasseien plus. (Met kasseien plus bedoel ik kasseien met ook nog eens verzakkingen erin) Hoe ik ook stuurde ik kwam steeds in buitenbocht terecht.
Na de start zit ik er eerst lekker bij maar het slechte wegdek begint mij al na korte tijd parten te spelen. Toen bij de persoon waar ik mee samen reed het achterwiel eruit liep kwam ik alleen te rijden. Met geen concurrentie vlak voor mij en vlak achter mij besluit ik maar om de race uit te rijden. Na de finish zit er ook van alles los aan mijn bike. Daar heb thuis maar naar gekeken.
Nog even naar het feest en de dag erna naar huis en dan was dit het einde van mijn eerste seizoen op een knee-seat handbike. Hiervoor heb ik drie seizoenen meegedraaid in een AP en het is de juiste stap geweest naar de ATP en ook op het juiste moment. Ik kan terug kijken op een seizoen met veel progressie. Dit wil ik proberen in 2006 voort te zetten. We zullen wel zien waar het eindigt. Nu geniet ik er van en kijk al weer uit naar de eerste wedstrijden volgend jaar.(Seine Snippe).

07-08-2005: De 6e etappe van het EHC werd gehouden op het circuit van Castle Combe in Engeland. Een oversteek dus. Hier hebben we gekozen voor de eurotunnel. Voor de heen reis moesten we hier om 9:00 uur in de ochtend zijn. Daarom besloten we om een dag eerder naar Calais te gaan en daar een hotelletje te boeken. Het koste niet veel, maar was dat ook niet.
Vrijdagochtend vertrekken we richting de tunnel. We kunnen een uur eerder dus dat komt mooi uit. Wanneer we de tunnel uit komen regent het, maar hoe verder we komen hoe beter het wordt. Wanneer we bij het hotel in Bath aan komen schijnt de zon. 's avonds na het eten gaan we op tijd naar bed. We hebben een hele reis achter de rug en het is een uur vroeger in Engeland.
Wanneer we de dag voor de wedstrijd het parcours willen verkennen blijken er autoraces te zijn. Dan maar naar de autoraces kijken.
Op de dag zelf komen we eerst het Double performance team en daarna de scorpions tegen. Na een boel gezelligheid. Ga ik mij prepareren op de wedstrijd. Bij de startopstelling sta ik op de eerste startrij. Na de start heb ik vlot de aansluiting, maar in de eerste chicane kan ik de bocht niet halen schiet door het gras. Hierdoor ben ik de aansluiting kwijt en kan hem niet terugkrijgen. Ik kom te rijden met Ad Simons en Christian Peter. Tot en met de 9e ronde blijft deze groep in tact. Na een demarrage moet Ad lossen. In de laatste ronden rijden Christian en iok het gat met Ronald Vincenten dicht. Deze kan het tempo niet volgen. In de slotface zie ik een C2er voor mijn neus in de eindsprint probeer ik hem in te halen. Dit lukt niet, maar blijkt achteraf niet uit te maken, omdat deze rijder al een ronde achter lag. Verassend weet ik 5e te worden.
Jammer was dat er weinig deelname was. Dit is waarschijnlijk mede te danken aan het feit dat het niet erg goedkoop is in Engeland en dan is de overtocht ook nog niet zo goedkoop.
Na een langdurige terugreis komen we moe maar zeer voldaan thuis.
25-07-2005: Het criterium wordt gehouden op een parcours van slechts 1200 m aan de vooravond van de rolstoelvierdaagse. Dit jaar maakt de grote handbikewedstrijd uit van het NHC wat mogelijk het deelnemersaantal wat heeft beïnvloedt. De omstandigheden waren niet koud, maar wel erg nat. In de eerste ronde leek ik de aansluiting redelijk te hebben, maar het viel moeilijk in te schatten. Het leek wel of er met een douchekop in je gezicht gesproeid werd. Na een glijpartij verloor ik de aansluiting. In de eerste helft van de race ontstond zo een groepje van 4 man. Naast ondergetekende Freek Strijker, Ivan Hoo van Brugge en Ton Driessen. Nadat we halverwege op een ronde werden gezet kon ik even meekomen in het kielzog van de kopgroep. Hierin kwam alleen Ton Driessen mee. Freek moest helaas afhaken en heeft de wedstrijd niet uitgereden. Het venijn kwam in de staart. In de eindsprint van de kopploeg werd ik net voor de tweede keer gedubbeld. Tegelijkertijd werd ik gedubbeld door de tweede ploeg. We hadden erg veel last van elkaar en daardoor is de wedstrijd in mijn nadeel geweest waardoor ik het niet heb kunnen winnen van Ton Driessen. Naast het uitvallen van Freek werd Antienus 13e, Jan Oosterbroek 15e en ondergetekende 11e. De volgende keer beter. (Seine Snippe)
02-07-2005: De EHC race in Louny is een individuele tijdrit en wordt wel gezien als de belangrijkste tijdrit in Europa. Antienus en ondergetekende zijn hier rechtstreeks vanuit Heidelberg heen gereisd. Antienus direct na de wedstrijd in Heidelberg en ikzelf een dag later.
We hebben afgesproken om dinsdags te gaan trainen. En 's middags was het zover de heuvels bij Louny in. Het was best wel zwaar in de bakkende zon en we kregen het zweet goed los. Moe maar voldaan keren we terug in Louny.
Een dag later besluiten we een bloktraining te gaan doen. Antienus in het wiel bij mij en ik als gangmaker. We komen al met al verassende doprpjes tegen en Antienus begint zo langzamerhand te denken : "Waar wil die vent toch heen." Nadat we gekeerd zijn en op de terugweg krijgfen we nog een lichte verkoeling middels een regenbuitje. Dit was een voorbode wat zou komen.
Donderdag regende het continu zo hard dat we de training lieten voor wat het was. In de middag kwam Jan Oostenbroek met zijn dochter. Met zijn zevenen zijn we aan het eten geweest bij de buren.
Vrijdagavond wordt ik zo ziek dat ik 's avonds niet eens meer eet. Op de wedstrijddag heb ik nog last van de naweeën. Met buikkrampen en zonder nachtrust start ik toch. Echt een goed gemiddelde rijd ik niet voor mijn eigen gevoel, maar ben toch sneller dan de beide jaren er voor. Antienus weet ook zijn tijd te verbeteren en Jan is moe maar ook tevreden met zijn eerste keer hier. 's Zondag vertrekken Antienus, Sien, Jan en Christine weer richting huis. Ik maak nog even een toertocht met de auto en gaan maandag naar huis. (Seine Snippe)
26-06-2005: De Rollstuhlmarathon is een evenement dat eenmaal in de twee jaar in Heidelberg wordt georgaoniseerd. Dit is vanuit de wheeler wereld al een klassieker en is het ook geworden in de handbikewereld. Dit keer hadden ze het parcours andersom gelegd en er 46 km van gemaakt waardoor strt en finish op dezelfde plaats konden zijn. Na de start zaten Freek Strijker en ikzelf er goed bij. Na een kilometer of vier gaat halverwege het peloton iemand onverwacht loeihard in de remmen. Iedereen daarachter had geen keus en dat was de aansluiting bij de kopgroep. Bij deze actie kon Freek niet op tijd remmen en knalde zo hard op zijn voorganger dat hij over de kop sloeg. Handbike kapot, kleding kapot, maar Freek zelf had een paar dikke schrammen, meer niet. In de zo ontstane tweede groep kon ondergetekende lekker meekomen en betrapte zichzelf weer eens op het doen van teveel kopwerk. In de eindfase wordt de sfeer steeds grimmiger. Iedereen wil een goede positie en het is eigenlijk behoorlijk smal. Alleen de laatste 200 m is er voldoende breedte voor een eindsprint. In dit laatste stuk worden ook nog een paar afvallers van de kopgroep bij gehaald. In de eindsprint weet ik maar één C2er van dit groepje voor te blijven. De 46 km weet ik in 1:19:11.03 te volbrengen, een nieuw PR. Antienus finisht in 1:31:03.71 wat ook zeer goed is. Moe maar voldaan wordt op deze wedstrijd teruggekeken. Alleen Freek baalt een beetje maar relativeert met de opmerking : "Stomme pech, had iedereen kunnen overkomen." (Seine Snippe)
28-03-2005: De klap tot klaploop is een hardloopwedstrijd die open staat voor wheelers. Handbikers worden ook toegelaten in deze wedstrijd echter ze gooien de handbikers en wheelers op één hoop. Daarop hebben wij als handbikers besloten om niet voor de prijzen te rijden vanwege de oneerlijkheid naar de wheelers toe. Het komt er dus op neer dat het eigenlijk een demonstratie wedstrijd is.
Aan de start stonden maar 5 heren en één dame met een handbike. Freek, Seine, Antienus en Jan Oosterbroek stonden namens GSC Emmen aan de start. Verder was Jan Berends uit Hoogersmilde ook weer van de partij. De dame kwam uit eerste exloërmond waar de naam nog steeds van onbekend is.
Bij de start is Freek gelijk goed weg gevolgd door Antienus, Jan Berends en de onbekende dame, Seine en Jan Oosterbroek die net twee weken uit het ziekenhuios was. Seine had een probleem bij de start. Zijn rechterbeen schoot naar achter en schuurde eerst over de grond. Nadat dit verholpen was begon hij aan zijn inhaalrace. Na een kilometer ligt Seine op de tweede plaats en probeert eerst nog het gat met Freek dicht te rijden. Dit wil niet lukken mede doordat het gat al te groot is. Seine rijdt de wedstrijd verder op Hartslag en weet alsnog een goede tijd neer te zetten. Seine en Antienus verbeteren hun 10km PR en Freek komt er heel dichtbij. Op zich is het wel leuk om te doen vanwege het publiek langs de weg. Waarschijnlijk volgend jaar weer. We hopen dan wel dat de organisatie de handbikers los van de wheelers willen zien
(Seine Snippe)

26-03-2005: Verslag Rosenau 26 maart 2005.
Ik ben Roxy de hond (baas) van Freek en Gré Strijker. Iedereen kent mij als de mascotte van GSC Emmen. Deze titel is mij ongevraagd opgedrongen, maar goed een titel is een titel.

Mij is gevraagd een verslag te schrijven van de 1e EHC wedstrijd te Rosenau in Frankrijk met de hulp van Freek en Gré.

Donderdagmorgen 24 maart om 7 uur zijn wij met z'n drieen vertrokken richting Rosenau. Problemen hadden we niet onderweg en daarom waren we tegen half 3 al in Blotzheim, een plaatsje vlak bij Rosenau. Wij stappen op de parkeerplaats van het hotel uit de auto en ik ga natuurlijk als eerst de omgeving verkennen. Ik zag meteen een knappe reu lopen en hij zag mij en werden vriendjes van elkaar.

Toen was het tijd om de sleutel van onze kamer te halen en deze te inspecteren. Dat zag er goed uit. Hier valt vast wel goed te slapen. Na het inrichten van de kamer nog even een wandeling naar een vliegveld, vlak bij het hotel. Heel wat vliegtuigen zagen we komen en gaan.
Toen we even later op het terras voor het Hotel zaten, kwam tegen half 7 familie Snippe aan rijden.

Vrijdagmorgen, na een lekker ontbijtje, zijn mijn baasje en Seine gaan trainen op het parcours, “het parcours verkennen” of zoiets hoorde ik ze zeggen. Gré, Diny (de moeder van Seine) en ik zijn met de auto achter die 2 gekken aangereden.

Vrijdagmiddag zijn de baasjes en ik gaan toeren met de auto door de mooie omgeving en zijn ook even aan de oever van de Rijn gaan zitten. Er gleed nog een man in het water van de Rijn. Dat was lachen, de man dacht misschien wel dat hij een eend was, gekke dieren die mensen.

Tegen de avond zaten mijn baasjes met de familie Snippe met een drankje op het terras van het Hotel terwijl ik nog even met mijn nieuwe vriendje snuffelde. In tussen kwamen de Scorpions on wheels ook aan bij het hotel. Ad Simons en zijn vrouw Angelique, Laura Stam en John Vink schoven op het terras aan en even later kwamen ook Edward Maalouf en Ronald Vincenten met de auto aanrijden. Wat hadden ze het weer gezellig met z’n allen. Om 7 uur zijn wij gaan eten.
Nog een heel gedoe, om er achter te komen wat er nou op het menu stond. Die Franse taal is toch niet gemakkelijk.

Zaterdagmorgen was het eindelijk zover, de dag van de wedstrijd. We gingen met z’n drieën al vroeg naar Rosenau om een goede plaats op de parkeerplaats te krijgen. Baasje zegt altijd “Roxy, jij moet oppassen dat de Handbike niet gestolen wordt”. Ik heb niks gehoord want ik ben voor in de auto op de stoel in slaap gevallen en in mijn droom zag ik mijn vriendje weer. Totdat Gré zei, “kom wij gaan naar de start toe, want het is bijna tijd“.

Eindelijk was de wedstrijd begonnen. Natuurlijk ging ik kijken naar mijn baasje, maar kon hem niet vinden tussen al die rode helmen. Het ging allemaal zo snel. Door af en toe even op de rolstoel van mijn baasje te gaan zitten kon ik het wat beter zien. Maar toen kwam Laura Stam bij ons staan. Laura had in de eerste ronde een crash gehad en moest uit de wedstrijd stappen. Ze vroeg aan Gré of ze zolang even mocht gaan zitten. Ik hoopte dat ze zei van nee, maar ze zei natuurlijk, ja. Dan maar op de arm van Gré, Een beetje hoger om een goed uitzicht over de hele omgeving te krijgen. Het werd steeds drukker met uitvallers. Ik hoorde John Vink nog zeggen: “Ik zat 2 keer vlak achter een crash”.
Na een hele poos wachten zag ik dan toch mijn baasje weer. Hij was heel erg blij. Was dat nou over de wedstrijd of was dat omdat hij mij weer zag. Waarschijnlijk wel om allebei.

’s Avonds zijn wij met de familie Snippe uit eten geweest bij Restaurant Chez Theo in Rosenau. Chique hoor, maar Ik heb wel heerlijk gegeten samen met mijn baasjes.

Zondagmorgen zijn we na het ontbijt weer richting huis gegaan. Ik heb veel geslapen onderweg. Het ging weer heel voorspoedig onderweg en we waren weer op tijd thuis.
Al met al een heerlijk weekend gehad.

Roxy.

20-03-2005: De eerste wedstrijd van het seizoen zit er op. Freek, Seine en Antienus hebben deelgenomen aan een wedstrijd over 16 km in het Gelderse Wapenveld.
Na de start zit Freek er goed bij en de eerste kilometers kan Freek met de kopgroep meekomen. Helaas kan Freek een demarrage niet volgen. Hierna komt hij alleen te rijden. Hij weet de rest van het veld voor te blijven en eindigt als vierde.
Voor Seine is dit de eerste wedstrijd op de kneeseat. Bij de start komt hij eerst nauwelijks weg, doordat hij start in een verkeerd verzet. Eenmaal op gang crasht Ronald Vincenten voor zijn neus en komt Seine Klem tussen Ronald en Angelique Simons. Dus moet Seine weer op gang komen. Hier gaat veel verloren en Seine rijdt eerst het gat dicht met een groep met Ad Simons, Richard Bastemeijer, Edward Maalouf en Maurice Wiegman. Echter Seine heeft zoveel van zichzelf gevergd dat hij dit niet vol kan houden. Na verloop van tijd valt Maurice ook het groepje en Seine haalt Maurice op¨een gegeven moment in. Vlak voor de finish weet Maurice weer achter Seine te komen en net als Seine denkt gewonnen te hebben weet Maurice nog net Seine op de eindstreep in te halen waardoor Seine op een tiende plaats eindigt.
Met Antienus ging het nog minder. Bij de start verschiet zijn crankstel en hij moet eerst naar de auto om dit te repareren. Hij besluit toch de race te vervolgen en eindigt op een veertiende plaats. Hij zegt wel lekker gereden te hebben op het technisch mankementje na dan. Het is te hopen dat Antienus meer geluk heeft met zijn nieuwe fiets in de aankomende wedstrijden.

23-02-2005 : Freek en Seine hebben samen met Guy Rappé van het Flanders Handbike team een training gedaan op de Holterberg.
Eerst zijn we naar de Holterberg gereden naar het begin van de 10% helling. Daar zijn we 5 maal naar boven gereden op zo'n zwaar mogelijk verzet. Daarbij 3 minuten draaien op kracht en drie minuten herstel. Dit ging redelijk goed en iedereen kon zijn spieren goed warm voelen worden.
Vervolgens was het tijd voor bewijsmateriaal. (zie foto's hieronder. Klik erop voor een vergroting) Eerst maakt Seine een foto van Guy en Freek. Daarna doet Guy een poging om met de camera een foto van Seine en Freek te maken. Dit gaat moeizamer. De camera van Seine blijkt toch erg moeilijk in gebruik aangezien bijna niemand er fatsoenlijk foto's mee kan maken. dat krijg je met die prototypes. Hieronder staan twee foto's die acceptabel te noemen zijn.
Vervolgens gaan we een paar keer starten op een zwaar verzet om naar een hoge snelheid toe te rijden. Na drie minuten weer drie minuten herstel. Dit doen we 5 maal waarna we weer terugrijden naar onze uitvalsbasis.
Freek moet helaas direct weg. Seine en Guy nemen de tijd nog even om zichzelf te verfrissen en wat bij te kletsen.
Graag willen we Willem Kamps en Jacquelien Westhof van USVA BV bedanken voor hun gastvrijheid om gebruik te maken van hun accommodatie als uitvalsbasis. Het is toch prettig om na de training je even te douchen en nog even na te praten.
De temperatuur lag omstreeks de 1 ^oC en er stond een Noord oosten wind met windkracht 4 Beaufort

Send mail to handbiken@xs4all.nl with questions or comments about this web site. Copyright © 2005 Handbike team GSC Emmen Last modified: 06/27/06

Send mail to handbiken@xs4all.nl with questions or comments about this web site.
Copyright © 2005 Handbike team GSC Emmen
Last modified: 06/27/06